Boeken

Is dementie erfelijk? Is Francis na moeder en grootmoeder aan de beurt? Francis wil zelfstandig blijven wonen en probeert haar angsten en vergeetachtigheid te verbergen. Helaas lukt dit steeds minder doordat de dementie haar meer en meer te pakken krijgt. Het levert angstige en verdrietige momenten op. En dat niet alleen. Tot grote hilariteit van haar puberende kleinkinderen leiden haar ongeremde emoties tot beschamende uitspraken. Uiteindelijk komt het onvermijdelijke: ze moet weg uit haar vertrouwde en geliefde omgeving.

Wanneer Francis te ziek wordt om te vertellen wat er in haar hoofd omgaat, vertelt dochter Stella verder over het aftakelingsproces van haar moeder. 

Een op waarheid gebaseerd verhaal: aangrijpend met een vleugje humor.
Verzenden Nederland gratis, buiten Nederland € 4,95

Reactie plaatsen

Reacties

Esther Koch
23 dagen geleden

Kon je boek niet wegleggen. Ben natuurlijk een beetje bevooroordeeld omdat ik jullie ken. Maar zojuist jankend het laatste stukje gelezen. Mooi hoe je beide kanten laat zien van iemand met dementie, maar ook hoe het voor de omgeving is. Gelukkig bleven jullie de humor erin houden. Respect voor jullie

Nelly van Drenth
2 maanden geleden

“Een en al herkenning. Van het niet gewassen willen worden door een man, de mergpijpjes, het zingen, opstandigheid, tot heel lief zijn. Zeer emotioneel.
Ik schreef je al dat mijn moeder twee weken geleden overleden is en ik nu pas was begonnen aan je boek. Tranen”

Ellen de W
2 maanden geleden

"Ik heb het boek (even) aan de kant moeten leggen. Het kwam te dichtbij. Mijn moeder is dement en ik woon in het buitenland. Opeens werd mijn vader ziek. Misschien dat ik dit weekend weer even lees”

Helena Duinker
2 maanden geleden

“Wat een mooi ontroerend verhaal. Super hoe je het proces omschrijft. Veel herkenning mijn eigen moeder is ook dementerende maar voor nu nog goed mee te praten”

Hilja Klaver-Vos
2 maanden geleden

“vele gelijkenissen met mijn tante en moeder. Komen herinneringen weer terug.”

Marieke Punt
2 maanden geleden

“Hoi Rina, heb je boek uit.
Prachtig en herkenning kwam bij mij ook weer boven. Bijvoorbeeld in het stuk dat 'ma', zoals je haar altijd noemde, in de Schiphorst kwam wonen.
Beelden kwamen weer boven, en ik herkende me in Merel die aan kwam lopen terwijl jullie met ma en haar tassen en zij zittend voor de balie met glas stonden te wachten.
Maar ook personen die je omschrijft als bewoners in zowel oude als nieuwe Schiphorst.
Precies zoals ik haar kende lees ik alles terug..
En stiekem had ik op het einde van je verhaal ook vochtige ogen, manier hoe je t omschrijft ..
Dus een groot compliment voor jou mag je trots op zijn en dat zal je moeder ook zijn.”

Erik Flierman
2 maanden geleden

'Wat voor dag is het vandaag?'

Prachtboek, eergisteren begonnen, nu uitgelezen. Veel leuke, herkenbare, emotionele, grappige momenten.
Dank je voor het schrijven van dit boek.
Ik denk met liefde, zoals vele collega's terug aan je moeder. Het was een eer en een waar genoegen om haar te mogen verzorgen/verplegen.

Maaike van Arend
2 maanden geleden

“Eind december vorig jaar kwam ik via Facebook in contact met Rina Stam. Zij was met haar eerste boek bezig, ik met mijn tweede boek. Er kwam nog wat vaker contact, ik had de eer om wat achtergrondinformatie te ontvangen van hoe haar boek tot stand kwam en nu is het dan uitgekomen en op de markt.
'Welke dag is het vandaag?' gaat over de aftakeling van Rina haar dementerende moeder. Maar het is geen belerend boek, het is een boek met enorm veel emotie. In het eerste deel van het boek doet Francis (de moeder) haar verhaal, en je voelt werkelijk de wanhoop, de angst en de boosheid die ze voelt omdat ze zich ervan bewust is van wat er gaande is. Haar moeder en oma hebben het immers ook al gehad. In het tweede deel van het boek neemt Stella, de dochter, het stokje van het vertellen over. Ook daar voel je continu de liefde voor haar moeder, maar ook alle andere emoties die met zo'n proces gepaard gegaan, komen op een heel natuurlijke manier voorbij.
Het is een boek wat zeker de moeite waard is om te lezen, ook als je geen dementerende oudere in de omgeving (gehad) hebt. Ik geef wél even een waarschuwing: als je van de makkelijke tranen bent (zoals ik), heb dan zakdoekjes bij de hand. Want er zijn soms stukken waar die echt wel nodig zijn. Maar dat is voor mij alleen maar een heel positief iets, dat betekent dat Rina Stam het prima voor elkaar gekregen heeft om de emotie op een geloofwaardige manier over te brengen!
Via https://www.boekenvanrina.nl/boeken kan het boek besteld worden, wat overigens al aan een tweede druk toe is! Heel knap vind ik dat in tijden waarin het echt niet makkelijk is om 200 boeken in een paar weken te verkopen.”