boekenvanrina

Mijn debuut: 'Welke dag is het vandaag?':
Het lukt Francis steeds minder om haar vergeetachtigheid te verbergen. Het gaat verder dan af en toe een naam vergeten. Als ze in haar geboorteplaats, waar ze haar hele leven woont, de weg kwijtraakt, weet ze hoe laat het is. Dementie kondigt zich aan. Deze strijd zal ze niet winnen. Dat heeft ze bij haar moeder en oma wel gezien ... verder lezen

Om het verhaal van mijn moeder en mij te vertellen en in gesprek te gaan met mantelzorgers, familie en bekenden van mensen met dementie en met de mensen met de diagnose dementie geef ik (boek)lezingen. Ik vertel ons verhaal afgewisseld met stukjes voorlezen uit 'Welke dag is het vandaag?' en met de gasten deel ik ervaringen. Verschillende lezingen staan al op de agenda.

Wil je informatie over een lezing of een afspraak maken voor in het Alzheimercafé, de Bibliotheek, bij de vereniging of ... stuur een bericht via de contactpagina.

Uit mijn eigen ervaring en uit mijn gesprekken met zowel mantelzorgers als medewerkers van de zorginstellingen blijkt dat er nog wel verbeterpunten zijn in de omgang en communicatie met elkaar tijdens het hele dementie ziekteproces. Hiervoor heb ik workshops ontwikkeld voor beide partijen: de mantelzorgers en de zorgmedewerkers ... verder lezen

Wil je jouw levensverhaal laten schrijven of dit cadeau doen aan bijvoorbeeld je ouder(s). Dan ben je hier aan het juiste adres. Door een aantal interviews af te nemen, maak ik een persoonlijk boek. Een prachtige herinnering voor later ... verder lezen


Na een overlijden is het fijn herinneringen op te halen door verhalen over de overleden dierbare te vertellen. Hoe mooi is het om deze verhalen in boekvorm te bewaren. Door een aantal interviews met familie en vrienden maak ik een tastbare herinnering ... verder lezen

.

Mijn naam is Rina Stam. Ik groeide op in een klein dorpje in Noord-West Overijssel, waar ik ook mijn drie kinderen grootbracht. In mijn werkzame jaren bij de overheid was ik lid van de redactie van het personeelsblad en van de redactie van het afdelingskrantje. Als bijbaan schreef ik voor een krant en een nieuwssite ... verder lezen

Wat er in mijn hoofd zit, vindt altijd een weg naar buiten via mijn handen op het toetsenbord.

Mijn verhalen zijn te volgen via de pagina Blogs en op mijn Facebookpagina ... verder lezen

Intuïtie

Luisteren naar mijn intuïtie doe ik al jaren. Het levert mij altijd juiste beslissingen en mooie momenten op. Nog nooit was ik naar Pinkpop geweest. Na enthousiaste ervaringsverhalen van een zeer goede vriend, bekeek ik de line-up voor juni 2023 en werd enthousiast, maar besloot in eerste instantie niet te gaan. Een heel weekend omringd met heel veel mensen. Dat sprak mij niet aan. Ik ben de laatste anderhalf erg op mijzelf en veel alleen. Dit trek ik niet, al die mensen, dacht ik.

Lees meer »

Thuiskomen

Als ik mijn auto op de oprit parkeer, is de zon al onder. Hier is het echt donker, want nergens een lantaarnpaal te bekennen. Het is bewolkt, geen maan die mij wat licht geeft bij het uitpakken van de auto. De lamp aan huis heeft een bewegingsmelder en ik haal de auto leeg bij de lichtstralen die door de struik piepen, eigenlijk geen goede plek voor die lamp. Binnen is het frisjes en ik zet de thermostaat op 19 graden. Voorheen zou dit 20 of 21 graden zijn geweest. In deze tijden is 19 hoog genoeg. 

Lees meer »

Zigeunermeisje

Een beetje geïrriteerd verwijder ik mijn agenda herinnering. Zucht. Weer Apple bellen dat mijn agenda niet werkt. Eerst verschenen de herinneringen/afspraken niet en nu op de verkeerde dag … of? ... Oh jeetje ... Het is echt zondag. Geen zaterdag. Ik dacht toch echt dat het gisteren vrijdag was. Eeh … Welke dag is het vandaag? … begint dat nu al. Neeeee, nu nog niet! 

Lees meer »

Innerlijke rust

Het lokt, het roept, het lonkt … ik kan er niet omheen. Al een paar dagen borrelt het in mij en wil ik eraan toegeven. Het kwam er niet van. Nu moet ik er toch echt aan geloven. Ik doe mijn wandelschoenen aan en ga de natuur in. Dat is bij de achterdeur de hoek om mijn erf af en het wandelpad op. 

Lees meer »

Heerlijk vers

Het gras bij de buren is altijd groener, schiet door mijn hoofd als ik iets verder voorover buig. Telkens als ik wel vind dat het genoeg is, ga ik toch weer door. Er is er weer eentje die mij toelacht en ik kan er niet mee stoppen. Ik ben aan het bramen plukken. Daarvoor hoef ik eigenlijk mijn tuin niet uit. Maar ja, iets verderop bij het zonnebloemveld hangen van die grote dikke, glimmende, overheerlijke bramen. Ik heb mijn bakje al zo goed als vol. Toch rek ik mij helemaal uit om toch die achterste grootste nog toe te voegen aan mijn verzameling. Nu stop ik. Of nee, nog eentje dan. Daar hangt er nog een die er heerlijk uitziet. Thuisgekomen vul ik twee zakjes en die leg ik in de vriezer. Wie wat bewaart die heeft wat. De rest doe ik straks in de yoghurt. Iedere avond eet ik mijn soya-yoghurt met vers fruit. Een verlaat toetje zeg maar. Bij mij helpt dat tegen snoepen. Ik eet graag wat ’s avonds en dat is dit beter dan een stuk chocolade of een halve zak chips. 

Lees meer »

Reactie plaatsen

Reacties

Lida Willemsen
5 maanden geleden

Wat heb ik genoten van het boek .
Ik heb het gelezen met een lach en met een traan.
Zoveel herkenbare dingen mijn moeder van 97 met alzheimer heeft tot 5 jaar geleden bij ons ingewoond.
Met veel verdriet heb ik haar naar kleinschalig wonen moeten verhuizen omdat ik de zorg niet meer aankon.
Ik bezoek haar elke dag al weet ze niet meer wie ik ben maar ik denk dat ze de liefde ,geborgenheid wel voelt .
Ik geniet van de kleine dingen met haar.
Mijn kleindochter van 12 heeft het boek ook gelezen en vond er ook veel herkenning in zo bijzonder

Mylène Malagride Mascini
5 maanden geleden

Voor de boeken toer mocht ik lezen; Welke dag is het vandaag? van auteur Rina Stam

Het is het eerste boek over dementie wat ik heb gelezen, ik moet zeggen dat het me behoorlijk intrigeerde.
Het begint met een mooi gedicht, daar was ik al licht van onder de indruk.
Het verhaal gaat over Francis, die dementie heeft, en over haar dochter, kleinkinderen en andere familieleden die moeten aanschouwen hoe ze veranderd.
Je wordt als lezer meegezogen in de gedachtengang van Francis en vanwege de fijne schrijfstijl kon ik me goed inleven. Later in het verhaal neemt Stella, Francis dochter het verhaal over en lees je de andere kant en kijk op het ziekteverloop van Francis.

Het is een prachtig boek, het verhaal is goed geschreven, ik kon me goed inleven in beide vrouwen. Ik heb het met een lach en een traan gelezen.

Angelique Polman-Degen
6 maanden geleden

En toen had ik het boek al uit voordat mijn vakantie is begonnen. Wat ik erg mooi vind is dat je het beschrijft vanuit het oogpunt van je moeder en van jou. Wat me erg bij is gebleven dat, in de aanloop naar haar volledige dementie, ze het verlies van haar dierbare telkens weer opnieuw moest meemaken omdat ze het vergeten was dat ze waren heengegaan. Ook in jou stukje dat je uiteindelijk bent gaan inzien dat je soms ongeduldig op haar reageerde wat heel begrijpelijk is. Fijn dat je haar dit nog hebt kunnen zeggen. Voor jou en je kinderen een natuurlijk leerproces geweest. Je beschrijft het verloop ontzettend mooi en ontroerend.

Cor Heutink
6 maanden geleden

Prachtig boek, met veel herkenningspunten.
Aanrader voor iedereen die met dementie te maken heeft, maar ook gewoon lekker lees oer!

Kim Wiltinge
6 maanden geleden

“Wat heb je een prachtig boek geschreven. Ik hou helemaal niet van lezen, maar heb het boek in 1 week uitgelezen. Dit is bij mij nog nooit voorgekomen. Zo veel herkenbaar, met een lach en een traan. Bedankt!”

Géa
6 maanden geleden

Mooi boek, fijn om te lezen boek
met veel erkenningspunten !

Katrien de Ruyte
6 maanden geleden

Een prachtig geschreven boek; komt hard binnen maar is nu eenmaal de realiteit. Veel gelijkenissen en leerzame tips in teruggevonden. Nog veel succes Rina 🥰!

domenico
6 maanden geleden

Dag Rina,
In de rust van de vakantie je boek in ‘één’ keer uitgelezen. Complimenten.
Je zal het vaker gehoord hebben, de herkenbaarheid. Bijzonder hoe je me ook in het hoofd van mijn moeder laat kijken.
Hartelijke groet,
Domenico